Acțiune! Livrare gratuita doar pana la sfarsitul lunii!
Kérdése van? 031 22 07 777
Wieloletnia, mrozoodporna bylina, należy do rodziny jaskrowatych. W Europie w okresie renesansu był najczęściej stosowaną trucizną. Występuje naturalnie w strefie klimatu umiarkowanego Europy i Azji, w Polsce rośnie w Sudetach, Karpatach, Tatrach i na Baraniej Górze. W Polsce jest chroniona.
Osiąga wysokość do 150 cm, kwitnie w drugiej połowie lata, od czerwca do września. Jest zapylana tylko przez trzmiele. Kwiaty mają kolor niebieski, fioletowy lub indygo, osiągają ok. 2 cm i mogą dorastać do około 40 cm wysokości.
Nasiona wysiewa się w luźnej glebie na głębokość 1 cm, sadzonki pojawiają się późną wiosną. W pierwszym roku życia roślina tworzy rozetę, dopiero w drugim kwitnie i owocuje.
Tojad zaleca się sadzić w miejscach jasnych, dobrze oświetlonych, ale wolnych od bezpośredniego nasłonecznienia, optymalne jest lekkie zacienienie. Bylina preferuje gleby próchniczo-gliniaste, zasobne w składniki pokarmowe, umiarkowanie wilgotne i przepuszczalne.
Długie i silne korzenie tojadu mocnego umacniają w górach osypujące się zbocza, dlatego jest on stosowany jako roślina do sadzenia na skarpach. Może rosnąć w pobliżu oczka wodnego.
Zbierając go do bukietów, należy pamiętać, że wszystkie jego części są trujące – najbardziej korzenie i nasiona, zawiera alkaloid akonitynę.
W starożytności tojad był wykorzystywany jako trucizna – miał zostać użyty m.in. do otrucia Arystotelesa, według Dioskurydesa jad tojadu jest tak silny, że zabija skorpiony. W medycynie preparaty z tojadu stosowano przy nerwobólach, reumatyzmie i artretyzmie. Był to środek znieczulający miejscowo i przeciwbólowy.
